غزل ۲۶۰۲ - بی زبان جمعی که از حیرت چو ماهی می شوند

بی زبان جمعی که از حیرت چو ماهی می شوند
محرم دریای اسرار الهی می شوند ۱

چون سر فکرت به جیب و پای در دامن کشند
بی نیاز از تاج و تخت پادشاهی می شوند ۲

از پریدن باز می دارند چشم حرص را
چهره هایی کز قناعت زرد و کاهی می شوند ۳

چیست دنیا تا کند آزاد مردان را اسیر؟
این نهنگان کی زبون دام ماهی می شوند؟ ۴

همچو شمع آنان که دارند از دل روشن نصیب
زود آب از خجلت زرین کلاهی می شوند ۵

ظلمت از هستی است، ورنه رهنوردان عدم
شمع جان خاموش می سازند و راهی می شوند ۶

صائب آن جمعی که پاس خویش دارند از گناه
مبتلا آخر به عجب بیگناهی می شوند ۷