غزل ۲۸۴۱ - ز خط آیینه روی که جوهردار می گردد؟

ز خط آیینه روی که جوهردار می گردد؟
که در پیراهن آیینه جوهر خار می گردد ۱

خجالت می کشم از نامه های بی جواب خود
که بار خاطر آن رخنه دیوار می گردد ۲

جدا از پرتو رخسار او آیینه ای دارم
که صیقل تا کمر در سبزه زنگار می گردد ۳

قدم از خار می دزدیدم از کوتاه بینیها
ندانستم که خار پا گل دستار می گردد ۴

یکی شد با فروغ مهر تا شبنم برید از گل
چه دولتها نصیب دیده بیدار می گردد ۵

رگ خواب مرا ذوق شبیخون گلی دارد
که چشم شبنمی گر می پرد بیدار می گردد ۶

اگر سنگ کمی داری ترازو را فلاخن کن
که اینجا محتسب پیوسته در بازار می گردد ۷

اگر از شکر زلفش یک نفس خاموش بنشینم
زکافر نعمتی مو بر تنم زنار می گردد ۸

در آن محفل که صائب می کند میخانه پردازی
سر خورشید از یک ساغر سرشار می گردد ۹