خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر بیانگر احساس غربت و تنهایی شاعر در وطن خود است. او از تشبیههای مختلفی مانند لاله، شمع، صدف و طوطی استفاده میکند تا احساسات خود را دربارهٔ تنهایی، سکوت اجباری و تکرار بیحاصل کلمات بیان کند. شاعر همچنین به تضادهای زندگی مانند آب حیات که تشنگی میآورد و حباب حسرت اشاره میکند.
متن از نظر ادبی و مفهومی پیچیده است و نیاز به درک عمیقتری از تشبیهها و استعارههای شعری دارد. همچنین، مضامین فلسفی و عرفانی آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد.
غزل ۲۹۲۹ - اگرچه لاله من ریشه در خاک چمن دارد
اگرچه لاله من ریشه در خاک چمن دارد
زوحشت برگ برگم داغ غربت در وطن دارد ۱
به شمعی می برم غیرت درین هنگامه کثرت
که از فانوس با خود خلوتی در انجمن دارد ۲
صدف را می توان سرحلقه دریادلان گفتن
که با چندین گهر مهر خموشی بر دهن دارد ۳
مکرر می کند یک حرف را صدبار چون طوطی
سخنسازی که با آهن دلان روی سخن دارد ۴
ز آب زندگانی خضر را لب تشنه می آرد
چه آب دلفریب است این که آن چاه ذقن دارد ۵
حباب از بی دهانی می کشد خمیازه حسرت
زگوهر دانه یابد چون صدف هر کس دهن دارد ۶
چو از سیماب شبنم نیست خالی گوش گل صائب
چه حاصل زین که بلبل پیش گل راه سخن دارد؟ ۷
زوحشت برگ برگم داغ غربت در وطن دارد ۱
به شمعی می برم غیرت درین هنگامه کثرت
که از فانوس با خود خلوتی در انجمن دارد ۲
صدف را می توان سرحلقه دریادلان گفتن
که با چندین گهر مهر خموشی بر دهن دارد ۳
مکرر می کند یک حرف را صدبار چون طوطی
سخنسازی که با آهن دلان روی سخن دارد ۴
ز آب زندگانی خضر را لب تشنه می آرد
چه آب دلفریب است این که آن چاه ذقن دارد ۵
حباب از بی دهانی می کشد خمیازه حسرت
زگوهر دانه یابد چون صدف هر کس دهن دارد ۶
چو از سیماب شبنم نیست خالی گوش گل صائب
چه حاصل زین که بلبل پیش گل راه سخن دارد؟ ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۹۲۸ - مه ناشسته رو کی رتبه دلدار من دارد؟
گوهر بعدی:غزل ۲۹۳۰ - لباس عاریت پیش از طلب انداختن دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
