غزل ۳۰۹۸ - کیم من تا سلیمان میهمان خوان من باشد؟

کیم من تا سلیمان میهمان خوان من باشد؟
دل خود می خورد موری اگر مهمان من باشد ۱

من و همصحبتی در خلد با زاهد، معاذالله
که در هر جا گرانجانی بود زندان من باشد ۲

گر از دست تهی آتش بر آرم چون چنار از خود
از ان خوشتر که چشمی در پی سامان من باشد ۳

اگر مستلزم خواری شود همت نمی خواهم
چرا آزاده ای شرمنده احسان من باشد؟ ۴

به مقصد می رسانم بی کشاکش راست کیشان را
کمان چرخ اگر در قبضه فرمان من باشد ۵

درین کاشانه شش گوشه من آن شهد بی نیشم
که عیش مردمان شیرین زکسر شان من باشد ۶

که دارد تاب آمیزش، که شادی مرگ می گردم
خیال وصل او در خواب اگر مهمان من باشد ۷

ندارد غنچه دلگیر من سامان خندیدن
اگر از زعفران خار و خس بستان من باشد ۸

من از اندیشه ترتیب دیوان فارغم صائب
که لوح سینه روشندلان دیوان من باشد ۹