غزل ۲۹۱۱ - طبع چیزی نو به نو خواهد همی

طَبْعْ چیزی نو به نو خواهد هَمی
چیزِ نو، نو راه رو خواهد هَمی ۱

سِرِّ نو خواهی که تا خندان شود
سَر، دو گوشِ سَرشِنو خواهد هَمی ۲

جانِ پاکانْ طالِبِ جانِ زَر است
جانِ حیوان، کاه و جو خواهد هَمی ۳

گفته مَستان ساقیا هَلْ مِنْ مَزید؟
ساقی از مَستانْ گِرو خواهد هَمی ۴

رو به سَر، چون سیل تا بَحْرِ حَیات
جویْ کَن کان آب گَوْ خواهد هَمی ۵