غزل ۳۲۳۵ - مقام بوسه لب زان عارض سیراب می جوید

مقام بوسه لب زان عارض سیراب می جوید
فغان کاین بی بصیرت در حرم محراب می جوید ۱

مشو غافل زفیض خاکساری در برومندی
که ریحان از سفال تشنه اینجا آب می جوید ۲

در دل بر رخ هر کس که نگشودند چون زاهد
گشایش از در پوشیده محراب می جوید ۳

دل از مه طلعتان جمعیت خاطر طمع دارد
کتان ساده دل شیرازه از مهتاب می جوید ۴

جهان را عشق عالمسوز اگر بر یکدگر سوزد
که خون شبنم از خورشید عالمتاب می جوید؟ ۵

وصال از عهده بیتابی دل برنمی آید
که در دریا به چندین بال ماهی آب می جوید ۶

زیاران لباسی هر که دلسوزی طمع دارد
زخامی اخگر از خاکستر سنجاب می جوید ۷

قناعت کن به آب خشک ازین دریا که هر ماهی
که از جان سیر گردد طعمه از قلاب می جوید ۸

زشوق تیغش از خاک شهیدان العطش خیزد
که هر کس تشنه خوابد آب را در خواب می جوید ۹

شکیب و صبر صائب هر که از عاشق طمع دارد
زبرق آهستگی، خودداری از سیلاب می جوید ۱۰