غزل ۳۲۷۳ - گر چنین خون دل ازان طره مشکین گردد

گر چنین خون دل ازان طره مشکین گردد
شانه را دست در آن زلف نگارین گردد ۱

کار عشاق کند صورتی آخر پیدا
تیشه کوهکن آیینه شیرین گردد ۲

حسن بی شرم کند اهل هوس را گستاخ
خنده گل سبب جرأت گلچین گردد ۳

سخن عشق کند در دل افسرده اثر
مرده در گور اگر زنده به تلقین گردد ۴

حرص دنیا شود افزون ز کهنسالیها
خار هر چند شود خشک شلایین گردد ۵

عمر غفلت زدگان زود به انجام رسد
که سبکسیر شود سیل چو سنگین گردد ۶

رنگی از گلشن در بسته ندارد گلچین
هر که خاموش شد ایمن ز سخن چین گردد ۷

نه چنان کشتی بیتابی من دریایی است
که وصال تو مرا لنگر تسکین گردد ۸

صلح با ذره ز خورشید جهانتاب کند
هرکه قانع به زر از چهره زرین گردد ۹

طایری را که ز دام تو رهایی جوید
نقش بر بال و پرش چنگل شاهین گردد ۱۰

با خودی ره نتوان برد به یزدان صائب
هر که پوشد نظر از خویش خدابین گردد ۱۱