هوش مصنوعی: این متن شعری است که به زیبایی‌های طبیعت و عشق می‌پردازد. با استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های زیبا، عناصری مانند لعل، گوهر، آینه، گل، ماه، و شراب را به تصویر می‌کشد تا احساسات عاشقانه و زیبایی‌های جهان را بیان کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند شراب و عشق ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.

غزل ۳۲۹۴ - می در آن لعل گهربار تماشا دارد

می در آن لعل گهربار تماشا دارد
آب در گوهر شهوار تماشا دارد ۱

گر چه در آینه جوهر ننماید خود را
خط بر آن صفحه رخسار تماشا دارد ۲

هر دم از شرم رخش روی دگر می سازد
گل بر آن گوشه دستار تماشا دارد ۳

ماه هرچند خوش آینده نباشد در روز
حسن مهتابی دلدار تماشا دارد ۴

خوش بود صحبت آیینه و سیماب به هم
عرق شرم و رخ یار تماشا دارد ۵

زخم و داغ است که مستانه به هم می جوشند
لاله زار دل افگار تماشا دارد ۶

جوش می را به پریخانه خم باید دید
سیل در سینه کهسار تماشا دارد ۷

آب شد تیشه فرهاد ز تردستی ما
کار با غیرت همکار تماشا دارد ۸

در ته زلف کند جلوه دیگر رخسار
دل شب عالم انوار تماشا دارد ۹

هر کجا لاله رخان سیل ذقن جلوه دهند
اضطراب دل بیمار تماشا دارد ۱۰

سخن از رخنه دل روی نماید صائب
از قلم دعوی گفتار تماشا دارد ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۲۹۳ - دل آسوده طمع هر که ز دنیا دارد
گوهر بعدی:غزل ۳۲۹۵ - عاشق از طعنه اغیار چه پروا دارد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.