غزل ۳۳۳۶ - چه عجب تیر خدنگ تو گر از دل گذرد؟

چه عجب تیر خدنگ تو گر از دل گذرد؟
راهرو گرم چو گردید ز منزل گذرد ۱

دامن تیغ ز خونم شرر افشان گردید
تا ازین شعله چه بر دامن قاتل گذرد ۲

داغ تا چند نهان در ته مرهم باشد؟
عمر آیینه ما چند درین گل گذرد؟ ۳

سالک آن است که بنشیند و سیار شود
رهرو آن است که از قطع مراحل گذرد ۴

دل بیتاب من و گوشه عزلت، هیهات
چه خیال است که پروانه ز محفل گذرد؟ ۵

رهرو عشق غم پای سلامت نخورد
خار این بادیه از آبله دل گذرد ۶

چشم حیرت زدگان جذبه دیگر دارد
حسن از عشق محال است که غافل گذرد ۷

اهل دل فارغ از اندیشه باطل باشند
عمر نادان به تمیز حق و باطل گذرد ۸

چه عجب صائب اگر دل به تماشای تو داد؟
که صنوبر ز تماشای تو از دل گذرد ۹