غزل ۳۵۴۱ - دست تاک از اثر نشأه صهباست بلند

دست تاک از اثر نشأه صهباست بلند
این رگ ابر ز سرچشمه میناست بلند ۱

محمل لیلی ازین بادیه چون برق گذشت
همچنان گردن آهو به تماشاست بلند ۲

سطری از دفتر سرگشتگی مجنون است
گردبادی که ازین دامن صحراست بلند ۳

جرأت خصم شود از سپر عجز افزون
خار از افتادگی آبله پاست بلند ۴

با تو خورشید فلک یوسف چاهی باشد
پایه حسن تو بنگر چه قدرهاست بلند ۵

گرد کلفت چه خیال است کند قامت راست؟
در حریمی که کله گوشه میناست بلند ۶

به تماشای سر زلف نخواهی پرداخت
گر بدانی که چه مقدار شب ماست بلند ۷

جای رحم است نه غیرت، که بود شاهد عجز
دست هرکس که درین قلزم خضر است بلند ۸

دست بی حاصل ما صائب اگر کوتاه است
دامن دولت آن زلف چلیپاست بلند ۹