غزل ۳۵۷۳ - نیست غیر از دل خود روزی مهمان وجود

نیست غیر از دل خود روزی مهمان وجود
بازی نعمت الوان مخور از خوان وجود ۱

گریه تلخ بود چشمه شیرین حیات
آه افسوس بود گرد بیابان وجود ۲

رحم کن بر دل صدپاره، مشو هم نمکش
که بود شور قیامت نمک خوان وجود ۳

زود باشد که کند زهر ندامت سبزش
هرکه لب تر کند از چشمه حیوان وجود ۴

دامن دشت عدم تا به قیامت سبزست
دو سه روزی است برومندی بستان وجود ۵

چه بغیر از دل و چشم نگران با خود برد؟
شبنم ما ز تماشای گلستان وجود ۶

پیش شمعی که شد از آفت هستی آگاه
دهن گاز بود طوق گریبان وجود ۷

پر کاهی است که بر باد بود بنیادش
در بیابان عدم تخت سلیمان وجود ۸

می توان یافت به صبح دل بیدار نجات
از خیال عدم و خواب پریشان وجود ۹

نیست جز جوهر شمشیر شهادت صائب
خط آزادی اطفال دبستان وجود ۱۰