هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزلی، به توصیف زیبایی‌های معشوق و احساسات شاعر نسبت به او می‌پردازد. شاعر از ویژگی‌های ظاهری معشوق مانند لب‌های سرخ، خط رخسار، و زلف‌هایش سخن می‌گوید و با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند گل، سبزه، و میوه، عشق خود را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مضامین عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال به‌طور کامل قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم آن نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.

غزل ۳۷۵۴ - عذار نوخط دلدار دیدنی دارد

عذار نوخط دلدار دیدنی دارد
گلی که می رود از دست چیدنی دارد ۱

اگر چه خشک شد از خط عقیق سیرابش
به بوی می لب ساغر مکیدنی دارد ۲

دهان تنگدل او به هیچ می رنجد
وگرنه آن لب میگون گزیدنی دارد ۳

هنوز گل ز رخش دسته می توان بستن
هنوز سبزه خطش چریدنی دارد ۴

هنوز سیب ذقن رنگ را نباخته است
هنوز میوه این باغ چیدنی دارد ۵

هنوز نرگس فتان او جنون فرماست
هنوز کوچه زلفش دویدنی دارد ۶

ز خط گزیده شد آن شکرین دهان و بجاست
لبی که خیر ندارد گزیدنی دارد ۷

ترا دماغ پریشان شود ز نکهت گل
وگرنه ناله صائب شنیدنی دارد ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۷۵۳ - ز بیم خار خورد در لباس دایم خون
گوهر بعدی:غزل ۳۷۵۵ - قدم به چشم من خاکسار نگذارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.