غزل ۳۷۹۸ - ملال در دل آزاده جا نمی گیرد

ملال در دل آزاده جا نمی گیرد
زمین ساده ما نقش پا نمی گیرد ۱

حریف پرتو منت نمی شود دل من
ز صیقل آینه من جلا نمی گیرد ۲

کجا دراز شود پیش این سیاه دلان؟
که رنگ، دست غیور از حنا نمی گیرد ۳

سری به افسر آزادگی سزاوارست
که جا به سایه بال هما نمی گیرد ۴

به هرکه نیست به حق آشنا، ندارد کار
سگی است نفس که جز آشنا نمی گیرد ۵

چگونه بلبل ازین گلستان کند پرواز؟
که شبنم از رخ گلها هوا نمی گیرد ۶

سبک ز دشت وجود آنچنان گذر کردیم
که خون آبله ای پای ما نمی گیرد ۷

اگر سفر کنی از خویش در جوانی کن
که جای پای سبکرو عصا نمی گیرد ۸

کریم را ز طرف نیست چشم استحقاق
به کفر، رزق ز کافر خدا نمی گیرد ۹

اگر ز اهل دلی از گزند ایمن باش
سگ محله عشق آشنا نمی گیرد ۱۰

کشیده ام ز طمع دست خود چنان صائب
که نقش، پهلویم از بوریا نمی گیرد ۱۱