غزل ۴۰۱۴ - اسیر بند قضا رو گشاده می باید

اسیر بند قضا رو گشاده می باید
به تیغ گردن تسلیم داده می باید ۱

ز پاس عزت روشندلان مشو غافل
که سرو بر لب آب ایستاده می باید ۲

مگیر تنگ به مردم که اهل دولت را
دل گشاده ودست گشاده می باید ۳

عنان نفس ز کف دادن از بصیرت نیست
سگ درنده اسیر قلاده می باید ۴

به قدر آنچه بود برگ نخل بیش از بار
زبان شکر ز نعمت زیاده می باید ۵

کمند جاذبه از شش جهت عنان تاب است
به راه کعبه مقصد چه جاده می باید ۶

سؤال را گره جبهه قفل لب گردد
در سرای کریمان گشاده می باید ۷

ترا چو مور ازان حرص دربدر دارد
که لقمه از دهن خود زیاده می باید ۸

مدار دست ز دامان جام می صائب
اگر ترا دل ودست گشاده می باید ۹

به بحر صائب اگر آشنایی ات هوس است
نخست شستن دست از اراده می باید ۱۰