غزل ۴۰۹۷ - زین درد بی شمار که دل را نصیب شد

زین درد بی شمار که دل را نصیب شد
خواهد زراه تجربه آخرطبیب شد ۱

نتوان نگاه داشت به زنجیر در بهشت
چشمی که آشنا به خط دلفریب شد ۲

غیرت به بی نیازی من می برند خلق
تا درد بی دوای تو ما را نصیب شد ۳

تیغ برهنه فلک از شرم غمزه ات
زندانی نیام چو تیغ خطیب شد ۴

دلسرد کرد روی تو پروانه را زشمع
گل در زمان حسن تو بی عندلیب شد ۵

چون شانه چاک شد دل شمشاد قامتان
روزی که سرو قامت او جامه زیب شد ۶

گیرایی کمند پروبال جرات است
خال تو از دمیدن خط دلفریب شد ۷

غفلت نگر که بر دل کافر نهاد خویش
هر خط باطلی که کشیدم صلیب شد ۸

تا ذوق خاکبازی طفلانه یافتم
دیوار و در به تربیت من ادیب شد ۹

ما از شکست گوهر خود داغ نیستیم
داغیم از این که گرد یتیمی غریب شد ۱۰

غافل نشد دمی زنظر بازی خیال
صائب زوصل یار اگر بی نصیب شد ۱۱