غزل ۴۱۶۰ - زیر سپهر دست دعا موج می زند

زیر سپهر دست دعا موج می زند
در خانه کریم گدا موج می زند ۱

غفلت نگر که پشت به محراب کرده ایم
در کشوری که قبله نما موج می زند ۲

آفاق را تردد خاطر گرفته است
هر قطره زین محیط جدا موج می زند ۳

زنهار در حمایت عریان تنی گریز
کز خرقه های صوف بلا موج می زند ۴

بردار می تپد سر منصور و تن به خاک
دریا کجا سفینه کجا موج می زند ۵

چشم هوس چه نقش تواند بر آب زد
آنجا که آبروی حیا موج می زند ۶

درحیرتم که آن گل بی خارچون گذشت
از سینه ای که خار جفا موج می زند ۷

تا خورد استخوان من دلشکسته را
جوهر ز استخوان هما موج می زند ۸

کوه از تجلی توچنان آب گشته است
کز جنبش نسیم صبا موج می زند ۹

تیغ برهنه تو ز جوهر منزه است
این بحر از کشاکش ما موج می زند ۱۰

صائب مکش سر از خط تسلیم زینهار
کآرام در مقام رضا موج می زند ۱۱