غزل ۴۱۷۵ - آنجا که شوق دست حمایت بدر کند

آنجا که شوق دست حمایت بدر کند
شبنم در آفتاب قیامت سفر کند ۱

قارون شود ز لخت دل وپاره جگر
بر هر زمین که قافله ما گذر کند ۲

انجام تخم سوخته پامال گشتن است
آن دانه نیست دل که سر از خاک برکند ۳

پیچیده تر زجوهر تیغ است راه عشق
خونش به گردن است که این راه سرکند ۴

طوطی اگر به چاشنی حرف خود رسد
گردد دهانش تلخ چو یاد شکر کند ۵

گشتیم چون صبا به سراپای لاله زار
داغ نیافتیم که دل را خبر کند ۶

چون عاملی که دل ز در خانه جمع کرد
حاجی ستم به خلق خدا بیشتر کند ۷

در منزل نخست دل خویش می خورد
چون راهرو به توشه مردم سفر کند ۸

در خلوت دل است تماشای هر دو کون
صائب چگونه سر ز گریبان بدر کند ۹