هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که به مفاهیمی مانند عشق، صبر، قناعت، گذرایی دنیا و ارزش بندگی می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند آتش، آیینه، گل و خار، لاله و خورشید، پیام‌های اخلاقی و عرفانی خود را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۴۱۷۶ - آرام را خرام تو آتش عنان کند

آرام را خرام تو آتش عنان کند
آیینه را حجاب تو آب روان کند ۱

بی درد بلبلی که در ایام جوش گل
اوقات صرف خاروخس آشیان کند ۲

چون لاله سرخ روی برآید ز زیر خاک
هر کس به خون قناعت ازین سبز خوان کند ۳

برگشتنی است پرتو خورشید بی زوال
صد سال اگر قرار درین خاکدان کند ۴

نقصان نمی رسد به خریدار احتیاط
حاشا که این متاع گرامی زیان کند ۵

در صدر آستانه نشینم که صدر را
اکسیر خاکساری من آستان کند ۶

از سیم وزر مگو که سزاوار خنده است
زندانیی که فخر به بند گران کند ۷

صائب شود عزیز جهان همچو ماه مصر
یک چند هر که بندگی کاروان کند ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۱۷۵ - آنجا که شوق دست حمایت بدر کند
گوهر بعدی:غزل ۴۱۷۷ - مشکل دل رمیده هوای وطن کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.