غزل ۴۱۹۳ - هردم نه بی سبب دل ما رقص می کند

هردم نه بی سبب دل ما رقص می کند
کز شوق کعبه قبله نما رقص می کند ۱

بی آفتاب ذره نخیزد ز جای خویش
از خود نه جسم خاکی مارقص می کند ۲

وجد وسماع صوفی صافی ز خویش نیست
این استخوان به بال هما رقص می کند ۳

مشت گلی چه نقش تواند بر آب زد
از زور می پیاله مارقص می کند ۴

آن راکه مطرب از دل پر جوش خود بود
دایم چو بحر بی سروپا رقص می کند ۵

گردی که از گرانی تعمیر شد خلاص
در پیش پیش سیل فنا رقص می کند ۶

خونین دلان کجا وسماع طرب کجا
این شاخ گل ز باد صبا رقص می کند ۷

پیر وجوان ز هم نکند فرق شور عشق
اینجا فلک به قد دوتا رقص می کند ۸

بی شور عشق در تن ما نیست دره ای
هر قطره زین محیط جدا رقص می کند ۹

پیچیده است درد طلب هرکه را بهم
داند که گردباد چرا رقص می کند ۱۰

داریم عالمی ز خیالش که نه سپهر
در تنگنای سینه ما رقص می کند ۱۱

ما مانده ایم در ته دیوار ورنه کاه
از اشتیاق کاهربا رقص می کند ۱۲

صائب ز زاهدان مطلب وجد صوفیان
شاخی که خشک گشت کجا رقص می کند ۱۳