غزل ۴۱۹۷ - حیران عشق او زر وگوهر چه می کند

حیران عشق او زر وگوهر چه می کند
آن را که آرزو نبود زر چه می کند ۱

یک دل بجان رساند من دردمند را
با صد دل شکسته صنوبر چه می کند ۲

عاشق ز سرد مهری ایام فارغ است
فصل خزان به چهره چون زر چه می کند ۳

جسم نزار جامه فتح است مرد را
شمشیر مو شکاف به جوهر چه می کند ۴

روشندلان مقید زینت نمی شوند
روی منیر آینه زیور چه می کند ۵

دامان دشت صفحه مشق جنون بس است
دیوانه کلک وکاغذ ودفتر چه می کند ۶

صائب عبث به فکر شهادت فتاده است
فتراک عشق وحشی لاغر چه می کند ۷