غزل ۴۲۱۸ - حاشا که خلق کار برای خدا کنند

حاشا که خلق کار برای خدا کنند
تعظیم مصحف از پی مهر طلا کنند ۱

این جامه حریر که مخصوص کعبه است
پوشند اگر به دیر به او اقتدا کنند ۲

شکر به کام زاغ فشانند بی دریغ
در استخوان مضایقه هابا هما کنند ۳

چون اژدها کلید در گنج گوهرند
وز بهر نیم حبه جدل با گدا کنند ۴

گردند گرد دفتر اعمال خویشتن
هر طاعتی که نیست ریایی قضاکنند ۵

هر جا که بگذرد سخن از سوزن مسیح
خود را به زور جاذبه آهن ربا کنند ۶

مصحف به زیر پای گذارند از غرور
دستار عقل از سر جبریل وا کنند ۷

دنبال زردرویی حرص اوفتاده اند
چون برگ کاه پیروی کهربا کنند ۸

بر هر طرف که روی نهند این سیه دلان
در آبروی ریخته خود شنا کنند ۹

شرم وحیا چو لازمه چشم روشن است
این کورباطنان ز چه شرم وحیا کنند ۱۰

صائب بگیر گوشه عزلت که اهل دل
این درد را به گوشه نشینی دوا کنند ۱۱