خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از صائب تبریزی بیانگر احساسات عمیق و ناامیدی شاعر از بیپاسخی جهان و مردم به دردها و شوقهای اوست. او از بیتوجهی عاقلان، بیمهری طبیعت، و بیپاسخی دنیا به رنجهایش مینالد و اشاره میکند که حتی اهل دل نیز دیگر به سخن دل نمیدهند.
محتوا شامل مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانهی شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
غزل ۴۳۱۰ - مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهد
مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهد
موج رمیده دست به ساحل نمی دهد ۱
آن دل رمیده ام که درین دشت آتشین
پیکان آبدار، مرا دل نمی دهد ۲
موجی که پشت پای به بحر گهر زده است
دامن به دست خالی ساحل نمی دهد ۳
خونم کدام روز که از شوق تیغ تو
رقصی به یاد طایر بسمل نمی دهد ۴
در خاک، اهل شوق همان در ترددند
سیلاب پشت عجز به منزل نمی دهد ۵
تا چند ناله در جگر ریش بشکنم
این خار داد آبله دل نمی دهد ۶
زین پیش اهل دل به سخن جان سپرده اند
امروز هیچ کس به سخن دل نمی دهد ۷
زنهار حلقه بر در چرخ دنی مزن
کاین سنگدل جواب به سایل نمی دهد ۸
صائب که بارها به سخن داده است جان
ز افسردگی کنون به سخن دل نمی دهد ۹
موج رمیده دست به ساحل نمی دهد ۱
آن دل رمیده ام که درین دشت آتشین
پیکان آبدار، مرا دل نمی دهد ۲
موجی که پشت پای به بحر گهر زده است
دامن به دست خالی ساحل نمی دهد ۳
خونم کدام روز که از شوق تیغ تو
رقصی به یاد طایر بسمل نمی دهد ۴
در خاک، اهل شوق همان در ترددند
سیلاب پشت عجز به منزل نمی دهد ۵
تا چند ناله در جگر ریش بشکنم
این خار داد آبله دل نمی دهد ۶
زین پیش اهل دل به سخن جان سپرده اند
امروز هیچ کس به سخن دل نمی دهد ۷
زنهار حلقه بر در چرخ دنی مزن
کاین سنگدل جواب به سایل نمی دهد ۸
صائب که بارها به سخن داده است جان
ز افسردگی کنون به سخن دل نمی دهد ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۳۰۹ - هر کس سخن به دشمن انصاف می دهد
گوهر بعدی:غزل ۴۳۱۱ - خالش خبر ز سر دهانم نمی دهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
