غزل ۴۳۷۴ - شوریده تر از سیل بهارم چه توان کرد

شوریده تر از سیل بهارم چه توان کرد
در هیچ زمین نیست قرارم چه توان کرد ۱

چون آبله در ظاهر اگر رنگ ندارم
در پرده غیب است بهارم چه توان کرد ۲

شیرازه نگیرد به خود اوراق حواسم
برهم زده زلف نگارم چه توان کرد ۳

چون گرد ز من نیست اگر پست وبلندم
خاک ره آن شاهسوارم چه توان کرد ۴

برهم نزنم دیده ز خورشید قیامت
حیرت زده جلوه یارم چه توان کرد ۵

در بیضه چه پرواز کند مرغ چمن گرد
زندانی این سبز حصارم چه توان کرد ۶

کاری به مرادم نشد از نقش موافق
امروز که برگشت قمارم چه توان کرد ۷

چون ماه درین دایره هر چند تمامم
از پهلوی خویش است مدارم چه توان کرد ۸

از مشغله مهر ومحبت که فزون باد
صائب سرکونین ندارم چه توان کرد ۹