غزل ۴۴۴۶ - غفلت چه اثر در دل هشیارنماید

غفلت چه اثر در دل هشیارنماید
افسانه چه با دولت بیدار نماید ۱

با بخت سیه حادثه سهل عظیم است
هر خار سنانی به شب تارنماید ۲

همواری تیغ آفت جانهای سلیم است
زان بد گهر اندیش که هموارنماید ۳

در دیده این بی بصران عالم انوار
زنگی است که در آینه تارنماید ۴

در عالم امکان چه قدر جلوه کند عشق
از چرخ در آیینه چه مقدارنماید ۵

حال دل پرداغ من از دیده خونبار
چون جوش گل از رخنه دیوارنماید ۶

از طبع درشت تو جهان پست وبلندست
همواره چو گشتی همه هموارنماید ۷

در همت مردانه اگر کوتهیی نیست
مگریز ازان کار که دشوارنماید ۸

خط بیجگران را کند از عشق گریزان
چون مورچه پیوسته به هم مارنماید ۹

خاکی که تماشاگه این بیخبران است
در دیده مابستر بیمارنماید ۱۰

صائب ز ملایک مطلب رتبه انسان
آیینه بی پشت چه دیدار نماید ۱۱