غزل ۴۵۴۹ - ز شور عشق مرا شد دل خراب لذیذ

ز شور عشق مرا شد دل خراب لذیذ
که می شود چو نمکسود شد کباب لذیذ ۱

به کام نشائه شناسان شیوه معشوق
بود چو تلخی می تلخی عتاب لذیذ ۲

ز خط به خوردن خون چشم یار مایل شد
که در بهار به مستان بود شراب لذیذ ۳

مدار از دل من تیغ آبدار دریغ
که هست بر جگر تشنه همچو آب لذیذ ۴

غم از عتاب ندارم که در مذاق من است
نگاه تند تو چون تلخی شراب لذیذ ۵

در آفتاب توان زیر ابر دید دلیر
جمال یار بود در ته نقاب لذیذ ۶

به وعده های دروغ از تو قانعم که بود
به چشم تشنه لبان موجه سراب لذیذ ۷

ز خط رقیب شد از حسن یار روگردان
که با شعور بود صحبت کتاب لذیذ ۸

به چشم آن که به شیرین لبی نظر دارد
بود چو شیر و شکر سیر ماهتاب لذیذ ۹

جواب خشک ازان لعل آبدار، بود
به گوش تشنه لبان چون صدای آب لذیذ ۱۰

ز روی گرم سخن پخته می شود صائب
که می شود ثمر خام از آفتاب لذیذ ۱۱