غزل ۴۵۶۷ - از زمین برخاستن چشم از زمین داران مدار

از زمین برخاستن چشم از زمین داران مدار
راست گردیدن توقع زین گرانباران مدار ۱

حسن بیتاب است در اظهار راز عاشقان
پرده پوشی چشم ازین آیینه رخساران مدار ۲

چون علم شد سرنگون لشکر پریشان می شود
پای چون لغزد امید از هواداران مدار ۳

در خزان از عندلیبان بانگ افسوسی نخاست
چون ورق بر گشت چشم یاری از یاران مدار ۴

مردم بیدرد را پروای اهل درد نیست
مهربانی چشم زنهاراز پرستاران مدار ۵

خانه آب و گل از سیلاب می لرزد به خویش
چون شدی از خانه بردوشان غم باران مدار ۶

کاروان عمر رانعل سفردرآتش است
ایستادن چشم ازین سیلاب رفتاران مدار ۷

سد راه نشأه می می شود چین جبین
روترش زنهار در بزم قدح خواران مدار ۸

جز ندامت نیست حاصل دانه بی مغز را
گوش بر افسانه بیهوده گفتاران مدار ۹

حرف دل صائب مکن سر پیش ارباب هوس
زینهار آیینه پیش این سیه کاران مدار ۱۰