غزل ۴۶۳۷ - از می گلرنگ می گردد اگر پیمانه سیر

از می گلرنگ می گردد اگر پیمانه سیر
می شود از خوردن خون هم دل دیوانه سیر ۱

میوه جنت اگر برآدمی گردد گران
می شود از سنگ طفلان هم دل دیوانه سیر ۲

اشتهای آتش سوزان ندارد سوختن
حرص را کی می توان کردن زآب ودانه سیر ۳

می شود سیراب از شبنم اگر ریگ روان
می کند مخمور رااز باده هم پیمانه سیر ۴

چرخ سنگین دل نگردداز شکست دل ملول
نیست ممکن آسیارا ساختن از دانه سیر ۵

سیری از خوان سپهر سفله محض آرزوست
از جگرخوردن مگرگردم درین غمخانه سیر ۶

حلقه های زلف سیر از دلربایی می شود
گر بود ممکن که گرددچشم دام از دانه سیر ۷

عارفان از دیدن حسن مجازآسوده اند
تشنه خم کی شود از شیشه و پیمانه سیر ۸

لقمه ای برخوان گردون نیست بی خون جگر
چون نگردد میهمان از جان درین غمخانه سیر ۹

کیست صائب از تردد نفس رامانع شود
کی شود مور حریص از جستجوی دانه سیر ۱۰