غزل ۴۶۷۵ - ای دهان تو و گفتار ز هم شیرین تر

ای دهان تو و گفتار ز هم شیرین تر
لب لعل تو و رخسار ز هم رنگین تر ۱

درمیان لب لعل و سخنت حیرانم
که ازین هردو کدام است زهم رنگین تر ۲

گر چه در شرم و حیا چهره مریم مثل است
هست رخسار تو صد پرده ازو شرمین تر ۳

قاف هر چند گرانسنگ و گران تمکین است
کوه تمکین تو صد پله بود سنگین تر ۴

چه گشایش طمع از باغ و بهاری دارم
که جبین گلش از غنچه بود پر چین تر ۵

برندارد نظر از بال وپر خود طاوس
هرکه آراسته تر از همه کس خودبین تر ۶

دولت هرکه درین دایره بیدار ترست
خواب او هست به میزان نظر سنگین تر ۷

کبر مفروش به مردم که به میزان نظر
زود گردد سبک آن کس که بود سنگین تر ۸

ازجهان تلخی بسیار کشیدم صائب
که ز شیرین سخنان شد سخنم شیرین تر ۹