غزل ۴۶۸۰ - گشاده رویی من برد دست خصم از کار

گشاده رویی من برد دست خصم از کار
شراب شیشه شکن در پیاله شد هموار ۱

کباب سینه گرم من است داغ جنون
زمین سوخته جان می دهد به تخم شرار ۲

مکن ز سختی ره شکوه همچو نو سفران
که خاک نرم کند آب را گران رفتار ۳

یکی هزار شد از باده زنگ کلفت من
که آب سبزه خوابیده را کند بیدار ۴

به زهد خشک به جایی نمی رسد زاهد
که پای آبله دارست دست سبحه شمار ۵

میان بلبل و پروانه فرق بسیارست
کجا به رتبه کردار می رسد گفتار ۶

شده است سرو حصاری ز طوق فاختگان
قد خدنگ تو تا گشته در چمن سیار ۷

گناه مانع ایجاد ما نشد اول
چگونه مانع غفران شود در آخر کار ۸

ز موج ریگ روان است بر جناح سفر
مدار چشم اقامت ز عمر خوش رفتار ۹

جگر خراش تر از شیشه است باده عشق
بشوی دست ز جان، لب براین پیاله گذار ۱۰

شود پر از گهر از حفظ آبرو صائب
صدف اگر نگشاید دهن به ابر بهار ۱۱