غزل ۴۶۸۱ - به زندگی دل آزاده را ز تن بردار

به زندگی دل آزاده را ز تن بردار
سبک چو باد صبا شو، ره چمن بردار ۱

به گرگ باید اگر داد چون مه کنعان
مکن مضایقه و دل ز پیرهن بردار ۲

ز جان کهنه محال است تازه گردد دل
بکوش و جان نو از باده کهن بردار ۳

بهار چون ز لطافت به چشم درناید
تمتعی ز گل و سرو و یاسمن بردار ۴

چون از نظاره یوسف ترا نصیبی نیست
ذخیره نظر از وصل پیرهن بردار ۵

تراکه دیدن سیمین بران میسر نیست
تمتعی ز تماشای جامه کن بردار ۶

دهان و چشم ولب خویش گوش کن چون جام
دگر چو شیشه مرا مهر از دهن بردار ۷

چو شبنم از رخ گل چشم آب ده صائب
چو آفتاب برآید دل از چمن بردار ۸