خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و فلسفی است که بر مفاهیمی مانند رهایی از خود، عشق، جستجوی حقیقت و بی‌خودی تاکید دارد. شاعر از مخاطب می‌خواهد تا از تعلقات دنیوی دست بکشد و به سمت معنویت و حقیقت حرکت کند. استفاده از استعاره‌هایی مانند آب، شراب، آینه و طوطی به غنای معنایی شعر افزوده است.

رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در این شعر برای درک و تجربه‌ی مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اشارات عرفانی نیاز به دانش ادبی و فلسفی پایه دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود.

ز آب تیغ اثر در گلوی ما بگذار
ازین شراب نمی در سبوی ما بگذار

شکسته رنگی ما ترجمان گویایی است
به روی ما بنگر گفتگوی ما بگذار

شعور در حرم بیخودی ندارد راه
ز خود بر آی،دگر پا به کوی ما بگذار

ز خود برون شده را نقش پا نمی باشد
اگر نه ساده دلی،جستجوی ما بگذار

به دست بسته گل از نوبهار نتوان چید
عنان خاطر بی آرزوی مابگذار

نسیم گردیتیمی نمی برد زگهر
نفس مسوز عبث ،رفت وروی مابگذار

نبست بخیه انجم شکاف سینه صبح
نه ای حریف خجالت ،رفوی مابگذار

برای آینه بی غبار، آه مکش
قدم به سینه بی آرزوی مابگذار

توان به آینه ازطوطیان کشیدسخن
زچهره آینه ای پیش روی مابگذار

اگرچه سلسله مابه عشق پیوسته است
ز زلف سلسله ای برگلوی مابگذار

نمی کندره خوابیده راجرس بیدار
به غافلان چو رسی گفتگوی مابگذار

به کوزه سیر زآب حیات نتوان شد
دهان تشنه خودرا به جوی ما بگذار

اگر به چاشنی حرف می رسی طوطی
سخن به صائب خوش گفتگوی مابگذار

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir