غزل ۴۷۰۹ - از بیغمان جمیله غم را نگاه دار

از بیغمان جمیله غم را نگاه دار
از چشم شور دردوالم را نگاه دار ۱

شادی به حسن عاقبت غم نمی رسد
بیش از نشاط، عزت غم را نگاه دار ۲

مشکن به حرف سخت دل اولیای حق
پاس کبوتران حرم را نگاه دار ۳

رحمی به روزنامه اعمال خویش کن
از کجروی زبان قلم را نگاه دار ۴

فتح و ظفر به آه سحر گاه بسته است
از تیغ بیش پاس علم را نگاه دار ۵

بی روزی حلال دعا نیست مستجاب
از لقمه حرام شکم را نگاه دار ۶

آه ستم رسیده محال است رد شود
ای سنگدل عنان ستم را نگاه دار ۷

مگذار لب به حرف طمع واکند فقیر
زنهار آبروی کرم را نگاه دار ۸

چون مایه ات وفا به فشاندن نمی کند
باری به حسن خلق خدم را نگاه دار ۹

هنگام صبح نغمه سرایان بوستان
فریاد می کنند که دم را نگاه دار ۱۰

از قیل و قال تیره مکن وقت اهل حال
صائب به پیش آینه دم را نگاه دار ۱۱