غزل ۴۷۳۴ - از زیر چشم در رخ مستور می نگر

از زیر چشم در رخ مستور می نگر
مستور رابه دیده مستور می نگر ۱

از پاکدامنی نکنی گر به می نگاه
باری درآن دو نرگس مخمور می نگر ۲

بگشای چاک سینه وسیر بهشت کن
آیینه پیش رو نه و در حور می نگر ۳

غمگین وشادمان مشواز هیچ حالتی
در انقلاب عالم پرشور می نگر ۴

سیری زخاک نیست تهی چشم حرص را
در کاسه های خالی فغفور می نگر ۵

آخر به آتش است سر و کار ظلم را
انجام کار خانه زنبور می نگر ۶

روی زمین اگر چو سلیمان ازان توست
خود رابه زیر پای کم از مور می نگر ۷

فربه مساز لقمه تن رابه آب ونان
آخر به تنگی دهن گور می نگر ۸

شبنم به آفتاب ز پاس ادب رسید
با یار دل یکی کن و از دور می نگر ۹

تاممکن است از سخن حق خموش باش
صائب به دار عبرت منصور می نگر ۱۰