غزل ۴۷۵۶ - مرو ز گوشه عزلت به هیچ منظر دیگر

مرو ز گوشه عزلت به هیچ منظر دیگر
مجو بغیر در دل گشایش از در دیگر ۱

بجز سفال پر از خون دل که نیست خمارش
مسازتر لب خود راز هیچ ساغر دیگر ۲

بغیر در گه یزدان که چوب منع ندارد
مشو به قامت خم گشته حلقه در دیگر ۳

بجز ستاره اشکی کزاوست روشنی دل
نظر سیاه مگردان به نور اختر دیگر ۴

ز گریه دل شبها توان رسید به مقصد
که جز ستاره درین نیست رهبر دیگر ۵

مدار دست زدامان صبر در همه حالی
که دل سکون نپذیرد به هیچ لنگر دیگر ۶

دل شکسته به دست آر ز جوهریانی
که نیست در صدف نه سپهر گوهر دیگر ۷

ز راستی طمع حاصل است شاهد خامی
که غیر عقده دل نیست سرو رابر دیگر ۸

تراست پرده غفلت حجاب چشم بصیرت
و گرنه هردم صبح است صبح محشر دیگر ۹

بغیر اشک کزاو گاه گاه آب دهم چشم
نمانده است مرا در بساط گوهر دیگر ۱۰

بغیر داغ که دلسرد می کند ز جهانم
سرم فرود نیاید به هیچ افسر دیگر ۱۱

درین محیط ز طوفان مکن ملاحظه صائب
که همچو موج شود هر شکست شهپر دیگر ۱۲