غزل ۴۷۵۸ - از شراب ارغوانی چهره را گلرنگ ساز

از شراب ارغوانی چهره را گلرنگ ساز
بر نسیم از جوش گل جای نفس راتنگ ساز ۱

می رسد روزی که بر بالینت آید آفتاب
همچو شبنم سعی کن آیینه را بی زنگ ساز ۲

از تماشای تو دلهای اسیران آب شد
بعد ازین آیینه خود از دل چون سنگ ساز ۳

چون میسرنیست قانون فلک را گوشمال
این نوای تلخ را از پنبه سیر آهنگ ساز ۴

پاکدامانی میسر نیست بی خون جگر
تا به بیرنگی رسی یک چند با نیرنگ ساز ۵

یوسف از زندان قدم بر مسند عزت گذاشت
چند روزی مصلحت رابا جهان تنگ ساز ۶

گر نداری ظرف خون خوردن درین بستان چو گل
زین شراب لعل دست و دامنی گلرنگ ساز ۷

تا چو شبنم از دامان گلها برخوری
گریه خود را درین بستانسرا بیرنگ ساز ۸