غزل ۴۷۸۴ - از جبینش عرق شرم روان است هنوز

از جبینش عرق شرم روان است هنوز
چشم امید به رویش نگران است هنوز ۱

گرچه خط گرد برآورد ز شکرزارش
بوسه بر گرد لبش بال افشان است هنوز ۲

در ته سبزه خط، حکم لب میگونش
بر دل سوخته چون آب روان است هنوز ۳

رویش از سبزه خط گر چه زره پوش شده است
دل ز هر حلقه به رویش نگران است هنوز ۴

گر چه زنگار گرفته است ز خط شمشیرش
چین ابروی غضب سخت کمان است هنوز ۵

جلوه اش می برد از دست نظر بازان را
قامتش حلقه رباتر ز سنان است هنوز ۶

نکند گوش به پروانه معزولی خط
چشمش از هر مژه ای فتنه نشان است هنوز ۷

ملکش از لشکر بیگانه خط شد پامال
حسن غافل لمن الملک زنان است هنوز ۸

غمزه شوخ به ویرانی دل مشغول است
زلف در غارت جان برق عنان است هنوز ۹

به جگر سوزی احباب نمی پردازد
غنچه سنگدلش تلخ زبان است هنوز ۱۰

نتوانست خط آورد به اصلاح او را
فتنه عالم و آشوب جهان است هنوز ۱۱

گر چه ته جرعه ای از باده حسنش مانده است
صائب از جمله خونابه کشان است هنوز ۱۲