غزل ۵۰۰۶ - نشد زسیلی خط چشم مست،هشیارش

نشد زسیلی خط چشم مست،هشیارش
دگر که می کند از خواب ناز بیدارش ۱

چگونه عاشق ازان روی چشم بردارد؟
که آب،رو به قفا می رود ز گلزارش ۲

ز جان و دل شود از جمله پرستاران
فتاد دیده هر کس به چشم بیمارش ۳

میان نازک او همچون به خود پیچد
اگر ز رشته جانها کنند زنارش ۴

فتاده است سخنهاش آنقدر دلچسب
که می رسد به دل از گوش پیش، گفتارش ۵

به چشم پاک نیاید مرا پریرویی
که شسته از عرق شرم نیست رخسارش ۶

به سیم قلب خریده است ماه کنعان را
دهد به قیمت اگر نقد جان خریدارش ۷

ز رفتنش نروم چون ز جای خود صائب
که سیل خار و خس طاقت است رفتارش ۸