غزل ۵۱۳۵ - به خط ازان رخ چون برگ لاله ام قانع

به خط ازان رخ چون برگ لاله ام قانع
ز صاف باده به درد پیاله ام قانع ۱

خوشم به یک نگه دور از سیه چشمان
به بوی مشک ز ناف غزاله ام قانع ۲

به خط مرا نظر از روی ساده بیشتر ست
ز حسن ماه جبینان به هاله ام قانع ۳

وبال گردن مینا نمی شود دستم
ز می به گردش چشم پیاله ام قانع ۴

اگر چه ماه تمامم، ز هفت خوان سپهر
به خوردن دل خود از نواله ام قانع ۵

درین دبستان آن طفل بیسوادم من
که با شمار ورق از رساله ام قانع ۶

درین ریاض من آن عندلیب دلگیرم
که از بهار به فریاد و ناله ام قانع ۷

ز برگ عیش به لخت جگر خوشم صائب
به خون ز نعمت الوان چو لاله ام قانع ۸