غزل ۵۱۷۰ - می نماید صد گره را یک گره زنار عشق

می نماید صد گره را یک گره زنار عشق
سبحه داران چون برون آیند ازبازار عشق؟ ۱

بوی این می آسمانها را به دور انداخته است
کیست تابرلب گذارد ساغر سرشار عشق؟ ۲

تخم راز عشق را در خاک کردن مشکل است
چون شرر از سنگ بیرون می جهد اسرار عشق ۳

در سر هرذره ای اینجا هوای دیگرست
اختر ثابت ندارد چرخ خوش پرگار عشق ۴

عشق ظاهر ساختن معشوق را کامل کند
ورنه عاشق رانباشد صرفه دراظهار عشق ۵

لاله خورشید بی تقریب می سوزد نفس
سر فرو نارد به هر گل گوشه دستار عشق ۶

می خورد ازسایه بال هما طبل گریز
برسر هرکس که افتد سایه دیوار عشق ۷

چون توانم ازگل بی خار او دفتر گشود؟
می زند پهلو به مژگان غزالان خار عشق ۸

شوق موسی نخل ایمن رابه حرف آورده بود
خامه صائب چرا بندد لب ازگفتار عشق؟ ۹