غزل ۵۲۹۹ - اشک را در پرده های چشم تر پیچیده ام

اشک را در پرده های چشم تر پیچیده ام
ساده لوحی بین که در کاغذ شرر پیچیده ام ۱

من نه آن نخلم که ننگ بی بری بارآورم
سر ز بیم سنگ طفلان از ثمر پیچیده ام ۲

گر چه مور لاغرم اما شکارم فربه است
رشته بی جانم اما بر گهر پیچیده ام ۳

خود نمایی شیوه من نیست چون طفل سرشک
دود آهم در زوایای جگر پیچیده ام ۴

نیستم چون کعبه در بند لباس عاریت
بید مجنونم که موی خود به سر پیچیده ام ۵

چشم آن دارم که دامان مرا پر گل کند
پای پرخاری که در دامان تر پیچیده ام ۶

گر کشند از سینه ام پیکان نگردم با خبر
بس که بر قاصد به تحقیق خبر پیچیده ام ۷

از غرور بی نیازی بارها بال هما
بر سر من سایه افکنده است و سر پیچیده ام ۸

شبنمم صائب ولی از قوت بازوی عشق
پنجه خورشید را بر یکدگر پیچیده ام ۹