غزل ۵۴۰۴ - من نه آن نقشم که هر ساعت نگینی خوش کنم

من نه آن نقشم که هر ساعت نگینی خوش کنم
چون نسیم خوش نشین هردم زمینی خوش کنم ۱

چون سویدا از جهان با گوشه دل قانعم
نیستم تخمی که هر ساعت زمینی خوش کنم ۲

در دلم چون تیر این پهلو نشینان می خلند
از خدنگ او مگر پهلو نشینی خوش کنم ۳

هر کمان سست نبود در خور بازو مرا
می کشم ناز بتان تا نازنینی خوش کنم ۴

می زند خون عقیق از شوق من جوش نشاط
می شود ازنامداران چون نگینی خوش کنم ۵

نیست چون آب گهر نقل مکان در طالعم
قطره باران نیم هردم زمینی خوش کنم ۶

حسن شهری مغز سودا را نمی آرد به جوش
می رویم تا لیلی صحرا نشینی خوش کنم ۷

آه کز بی حاصلیها نیست در خرمن مرا
آنقدر حاصل که وقت خوشه چینی خوش کنم ۸

زخم تیغ او کجا صائب نصیب من شود
خاطر خود از شکست آستینی خوش کنم ۹