خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از فیض، بیانگر احساسات عمیق انسانی مانند تنهایی، رنج، امید و مقاومت در برابر سختی‌هاست. شاعر خود را به موجی در دریا تشبیه می‌کند که در عین حال که آزاد است، درگیر محدودیت‌ها نیز هست. او از مفاهیمی مانند فقر، آزادی، و امید به آینده سخن می‌گوید و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که با وجود همه مشکلات، روح انسان قادر به مقاومت و ادامه راه است.

رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و تنهایی نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد تا به درستی درک شود.

ما چو موج خوش عنان در بحر و بر افتاده ایم
نیستیم آتش ولی در خشک و تر افتاده ایم

بحر نتواند ز ما گرد یتیمی را فشاند
قطره آبیم در حبس گهر افتاده ایم

بی بری بر خاطر آزاده ما بار نیست
ما درین معنی ز سرو آزادتر افتاده ایم

مفلسان را گوهر شهوار خون در دل کند
از گرانقدری جهان را از نظر افتاده ایم

می شود چون بید نخل ما برومند از نبات
گر به ظاهر چند روزی بی ثمر افتاده ایم

وحشت آهو دو بالا گردد از دام و کمند
ما عبث دنبال آه بی اثر افتاده ایم

برگداز جسم موقوف است امید نجات
ما که در بند نیستان چون شکر افتاده ایم

رشته جان در تن ما موی آتشدیده است
تا به فکر پیچ و تاب آن کمر افتاده ایم

این جواب آن غزل صائب که انشا کرد فیض
دوستان بهر چه دور از یکدگر افتاده ایم

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir