غزل ۵۴۸۵ - در آن شبها که از یاد تو ساغر بود در دستم

در آن شبها که از یاد تو ساغر بود در دستم
ز هر ناخن هلال عید دیگر بود در دستم ۱

ز طوفان حوادث زان نکردن دست و پا را گم
که از رطل گران پیوسته لنگر بود در دستم ۲

به اشک تلخ قانع گشته ام صورت نمی بندد
از آن دریا که دایم عقد گوهر بود در دستم ۳

دو عالم چون سلیمان بود در زیر نگین من
درین میخانه چندانی که ساغر بود در دستم ۴

در آن گلشن که می از ساغر توحید می خوردم
ز هر برگ گلی دامان دلبر بود در دستم ۵

چه با من می تواند شورش روز جزا کردن
که از دل سالها دیوان محشر بود در دستم ۶

ز هشیاری زبون گردش گردون شدم ورنه
به مستیها عنان سیر اختر بود در دستم ۷

نمی جنبم چو خون مرده از نشتر خوشا وقتی
که خون از اضطراب عشق نشتر بود در دستم ۸

ز قحط دلربایان ریختم در پای خود صائب
و گرنه یک جهان دل چون صنوبر بود در دستم ۹