غزل ۵۶۳۲ - کرده ام نذر که از دست سبو نگذارم

کرده ام نذر که از دست سبو نگذارم
جانب باده گلرنگ فرو نگذارم ۱

چند ترسانیم که از آتش دوزخ واعظ؟
من به این () دست سبو نگذارم ۲

ادب بلبل اگر خاره ره من نشود
در دل غنچه گل، رنگ ز بو نگذارم ۳

بهتر آن است که بر تشنه لبی صبر کنم
خال تبخال به طرف لب جو نگذارم ۴

آه من از جگر سر خزان می خیزد
برحذر باش به گلزار تو رو نگذارم ۵

با تیمم که ز نقش قدم او باشد
کرده ام نذر نمازی به وضو نگذارم ۶

دل من آب ز سرچشمه سوزن نخورد
کار زخم جگر خود به رفو نگذارم ۷

گر چه در حلقه ز نار مقیم صائب
طرف سلسله سبحه فرو نگذارم ۸