هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی بیانگر تضادها و دوگانگی‌های زندگی است. شاعر با وجود پیری، آرزوی جوانی دارد و با وجود نداشتن دارایی‌های مادی، از نعمت چشم بینا برخوردار است. او به ظاهر آرام است اما درونش پر از هیجان است. شاعر همچنین به انتقاد از بدبینی دیگران می‌پردازد و اشاره می‌کند که درونش پر از عشق و زیبایی است. در نهایت، او از غم و شادی زندگی سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که هر انسانی دارای فصل‌های مختلف زندگی است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به غم و دوگانگی‌های زندگی نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.

غزل ۵۶۷۹ - گر چه پیریم تمنای جوانی داریم

گر چه پیریم تمنای جوانی داریم
نوبهاری به ته برگ خزانی داریم ۱

ما اگر هیچ نداریم درین عبرتگاه
لله الحمد که چشم نگرانی داریم ۲

مست خوابیم اگر مست می ناب نه ایم
عوض رطل گران، خواب گرانی داریم ۳

گر چه هموار نماییم به ظاهر چون ابر
در سفرها نفس برق عنانی داریم ۴

چهره زرد سپند نظر بدبین است
ورنه در پرده دل لاله ستانی داریم ۵

می چریم این که درین دشت به غفلت شب و روز
می توان یافت که ما نیز شبانی داریم ۶

دامن افشان مگذر از در غمخانه ما
که بر آتش دل خونابه چکانی داریم ۷

صائب اظهار غم و شادی خود بی ظرفی است
ورنه ما نیز بهاری و خزانی داریم ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۶۷۸ - هر چه احسان تو داده است به ما آن داریم
گوهر بعدی:غزل ۵۶۸۰ - ما لب خشک قناعت لب نان می دانیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.