هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق، مستی، و زیباییهای طبیعت سخن میگوید. او از عشق به معشوق و تأثیرات آن بر دل و جان خود میگوید و از قدرت و جذابیت معشوق در زنده کردن دلهای مرده و آزاد کردن روحها سخن میراند. شاعر همچنین از تأثیرات مخرب عشق و مستی بر عقل و ادب نیز یاد میکند.
رده سنی:
16+
این متن شامل مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشارههایی به مستی و تأثیرات آن وجود دارد که ممکن است برای سنین پایینتر مناسب نباشد.
غزل ۳۱۶۴ - مست و خوشی، باده کجا خوردهیی؟
مَست و خوشی، باده کجا خوردهیی؟
این مَهِ نو چیست که آوَرْدهیی؟ ۱
ساغَرِ شاهانه گرفتی به کَف
گُلْشِکَرِ نادره پَروَردهیی ۲
پَردهٔ ناموسِ کِه خواهی دَرید؟
کافَتِ عقل و اَدَب و پَردهیی ۳
میشِکُفد از نَظَرَت باغِ دل
ای کِه بهارِ دلِ اَفْسُردهیی ۴
آتش در مُلْکِ سُلَیمان زدی
ای که تو موری بِنَیازُردهیی ۵
در سَفَر ای شاهِ سَبُک روحِ من
زیرِ قَدَم چَشم و دل اِسْپَردهیی ۶
دارد خوبیّ و کَشی بیشُمار
رویِ کَسی کِشْ به کَس اِشْمُردهیی ۷
بَنده کُنِ هر دلِ آزادهیی
زنده کُنِ هر بَدَنِ مُردهیی ۸
میکُندَت لابه و دَریوزه جان
جانْ بِبَر آن جا که دِلَم بُردهیی ۹
جانِ دو صد قَرنْ در انگشتِ توست
چونْت بگویم؟ که تو دَهْ مَردهیی ۱۰
بَسْ کُن تا مُطرب و ساقی شود
آن کِه میْ از باغِ وِیْ اَفْشُردهیی ۱۱
این مَهِ نو چیست که آوَرْدهیی؟ ۱
ساغَرِ شاهانه گرفتی به کَف
گُلْشِکَرِ نادره پَروَردهیی ۲
پَردهٔ ناموسِ کِه خواهی دَرید؟
کافَتِ عقل و اَدَب و پَردهیی ۳
میشِکُفد از نَظَرَت باغِ دل
ای کِه بهارِ دلِ اَفْسُردهیی ۴
آتش در مُلْکِ سُلَیمان زدی
ای که تو موری بِنَیازُردهیی ۵
در سَفَر ای شاهِ سَبُک روحِ من
زیرِ قَدَم چَشم و دل اِسْپَردهیی ۶
دارد خوبیّ و کَشی بیشُمار
رویِ کَسی کِشْ به کَس اِشْمُردهیی ۷
بَنده کُنِ هر دلِ آزادهیی
زنده کُنِ هر بَدَنِ مُردهیی ۸
میکُندَت لابه و دَریوزه جان
جانْ بِبَر آن جا که دِلَم بُردهیی ۹
جانِ دو صد قَرنْ در انگشتِ توست
چونْت بگویم؟ که تو دَهْ مَردهیی ۱۰
بَسْ کُن تا مُطرب و ساقی شود
آن کِه میْ از باغِ وِیْ اَفْشُردهیی ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
۹۴۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۶۳ - عشق در کفر کرد اظهاری
گوهر بعدی:غزل ۳۱۶۵ - جان و جهان، دوش کجا بودهیی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
