غزل ۵۸۲۷ - نتوان گرفت روزی هم از دهان هم

نتوان گرفت روزی هم از دهان هم
مرغان نمی کنند غلط آشیان هم ۱

چون پل ز سیل حادثه از جا نمی روند
جمعی که بسته اند میان بر میان هم ۲

ارباب ظلم تقویت یکدگر کنند
این فرقه اند از دل سنگین، فسان هم ۳

در آسیا دو دانه نجوشد به یکدگر
در زیر چرخ نیست دو دل مهربان هم ۴

چشم زمانه سیر نمی گردد از نفاق
تا خلق توتیا نکنند استخوان هم ۵

چندان که در بساط جهان می کنم نظر
جز سنگ و شیشه نیست دو دل مهربان هم ۶

از رنگ چهره راز مرا شرم یار یافت
دانند خوب بسته زبانان زبان هم ۷

در روزگار حسن سلوک تو اهل نظم
صائب شدند از ته دل مهربان هم ۸