هوش مصنوعی:
این شعر غمگینانه از سعدی شیراز بیانگر ناامیدی و اندوه شاعر از زندگی است. او از بیثمری تلاشهایش، رنجهای کشیده شده و نرسیدن به آرزوها مینالد. با وجود سختیها، بر پاکی و سخاوت خود تأکید دارد و در نهایت به این نتیجه میرسد که نتیجهای از تلاشهایش نگرفته است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عمیق عرفانی و اندوهگین است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم انتزاعی و فلسفی ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
غزل ۵۹۱۶ - ما تخم درین مزرعه جز اشک نکشتیم
ما تخم درین مزرعه جز اشک نکشتیم
یک رشته درین غمکده جز آه نرشتیم ۱
چون آبله در زیر قدم راهروان را
بردیم بسر عمری و هموار نگشتیم ۲
با گرمروی چون جرس از ناله شبگیر
یک خفته درین بادیه بر جای نهشتیم ۳
از دانه ناگشته چه امید توان داشت؟
افسوس بود حاصل تخمی که نکشتیم ۴
نقصان نکند هیچ کس از جود و سخاوت
در خوشه رسیدیم گر از دانه گذشتیم ۵
از بوته به سیم و زر خالص نرسد نقص
با ما چه کند دوزخ اگر پاک سرشتیم ۶
هر چند ز بی بال و پری خانه نشینیم
چون آهوی وحشت زده در دامن دشتیم ۷
در مشق جنون گر چه سر آمد همه عمر
سطری که توان داد به دستی ننوشتیم ۸
این آن غزل سعدی شیراز که فرمود
خرما نتوان خورد ازین خار که کشتیم ۹
یک رشته درین غمکده جز آه نرشتیم ۱
چون آبله در زیر قدم راهروان را
بردیم بسر عمری و هموار نگشتیم ۲
با گرمروی چون جرس از ناله شبگیر
یک خفته درین بادیه بر جای نهشتیم ۳
از دانه ناگشته چه امید توان داشت؟
افسوس بود حاصل تخمی که نکشتیم ۴
نقصان نکند هیچ کس از جود و سخاوت
در خوشه رسیدیم گر از دانه گذشتیم ۵
از بوته به سیم و زر خالص نرسد نقص
با ما چه کند دوزخ اگر پاک سرشتیم ۶
هر چند ز بی بال و پری خانه نشینیم
چون آهوی وحشت زده در دامن دشتیم ۷
در مشق جنون گر چه سر آمد همه عمر
سطری که توان داد به دستی ننوشتیم ۸
این آن غزل سعدی شیراز که فرمود
خرما نتوان خورد ازین خار که کشتیم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۴۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۹۱۵ - کو می که ز زندان دل تنگ برآیم؟
گوهر بعدی:غزل ۵۹۱۷ - از یار ز ناسازی اغیار گذشتیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
