خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر غمگینانه از سعدی شیراز بیانگر ناامیدی و اندوه شاعر از زندگی است. او از بیثمری تلاشهایش، رنجهای کشیده شده و نرسیدن به آرزوها مینالد. با وجود سختیها، بر پاکی و سخاوت خود تأکید دارد و در نهایت به این نتیجه میرسد که نتیجهای از تلاشهایش نگرفته است.
محتوا شامل مضامین عمیق عرفانی و اندوهگین است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم انتزاعی و فلسفی ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
غزل ۵۹۱۶ - ما تخم درین مزرعه جز اشک نکشتیم
ما تخم درین مزرعه جز اشک نکشتیم
یک رشته درین غمکده جز آه نرشتیم ۱
چون آبله در زیر قدم راهروان را
بردیم بسر عمری و هموار نگشتیم ۲
با گرمروی چون جرس از ناله شبگیر
یک خفته درین بادیه بر جای نهشتیم ۳
از دانه ناگشته چه امید توان داشت؟
افسوس بود حاصل تخمی که نکشتیم ۴
نقصان نکند هیچ کس از جود و سخاوت
در خوشه رسیدیم گر از دانه گذشتیم ۵
از بوته به سیم و زر خالص نرسد نقص
با ما چه کند دوزخ اگر پاک سرشتیم ۶
هر چند ز بی بال و پری خانه نشینیم
چون آهوی وحشت زده در دامن دشتیم ۷
در مشق جنون گر چه سر آمد همه عمر
سطری که توان داد به دستی ننوشتیم ۸
این آن غزل سعدی شیراز که فرمود
خرما نتوان خورد ازین خار که کشتیم ۹
یک رشته درین غمکده جز آه نرشتیم ۱
چون آبله در زیر قدم راهروان را
بردیم بسر عمری و هموار نگشتیم ۲
با گرمروی چون جرس از ناله شبگیر
یک خفته درین بادیه بر جای نهشتیم ۳
از دانه ناگشته چه امید توان داشت؟
افسوس بود حاصل تخمی که نکشتیم ۴
نقصان نکند هیچ کس از جود و سخاوت
در خوشه رسیدیم گر از دانه گذشتیم ۵
از بوته به سیم و زر خالص نرسد نقص
با ما چه کند دوزخ اگر پاک سرشتیم ۶
هر چند ز بی بال و پری خانه نشینیم
چون آهوی وحشت زده در دامن دشتیم ۷
در مشق جنون گر چه سر آمد همه عمر
سطری که توان داد به دستی ننوشتیم ۸
این آن غزل سعدی شیراز که فرمود
خرما نتوان خورد ازین خار که کشتیم ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۹۱۵ - کو می که ز زندان دل تنگ برآیم؟
گوهر بعدی:غزل ۵۹۱۷ - از یار ز ناسازی اغیار گذشتیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
