خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از صائب تبریزی به موضوعاتی مانند ناامیدی، حسرت، دوستی و تقدیر میپردازد. شاعر از بیفایده بودن تلاشهای بیثمر، پنهان کردن رنجشها در دوستی و تسلیم شدن در برابر تقدیر سخن میگوید. در نهایت، او به ارزشهای کوچک زندگی مانند لذت بردن از لحظات با عزیزان اشاره میکند.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر برای درک و تجزیه و تحلیل، به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است در فهم برخی از استعارهها و مفاهیم انتزاعی شعر دچار مشکل شوند.
غزل ۶۰۰۴ - چون صدف تا چند پیش ابر دست افراشتن؟
چون صدف تا چند پیش ابر دست افراشتن؟
اشک حسرت را فرو خوردن، گهر پنداشتن ۱
چند پیش صبح بردن آبروی اشک و آه؟
در زمین شور تا کی تخم ریحان کاشتن؟ ۲
خیمه بیرون زن ز هستی، تا توانی چون حباب
در ته یک پیرهن با بحر صحبت داشتن ۳
تخم رنجش در زمین دوستی پاشیدن است
شکوه احباب را پوشیده در دل داشتن ۴
تا کمان آسمان در زه بود تقدیر را
از تهی مغزی است گردن چون هدف افراشتن ۵
صائب از خاک عدم شکر اگر حاصل شود
از لب جانان تمتع می توان برداشتن ۶
اشک حسرت را فرو خوردن، گهر پنداشتن ۱
چند پیش صبح بردن آبروی اشک و آه؟
در زمین شور تا کی تخم ریحان کاشتن؟ ۲
خیمه بیرون زن ز هستی، تا توانی چون حباب
در ته یک پیرهن با بحر صحبت داشتن ۳
تخم رنجش در زمین دوستی پاشیدن است
شکوه احباب را پوشیده در دل داشتن ۴
تا کمان آسمان در زه بود تقدیر را
از تهی مغزی است گردن چون هدف افراشتن ۵
صائب از خاک عدم شکر اگر حاصل شود
از لب جانان تمتع می توان برداشتن ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۰۰۳ - بر سبکروحان گران نبود بپا برخاستن
گوهر بعدی:غزل ۶۰۰۵ - نیست معشوقی همین زلف چلیپا داشتن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
