هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی به موضوعاتی مانند ناامیدی، حسرت، دوستی و تقدیر میپردازد. شاعر از بیفایده بودن تلاشهای بیثمر، پنهان کردن رنجشها در دوستی و تسلیم شدن در برابر تقدیر سخن میگوید. در نهایت، او به ارزشهای کوچک زندگی مانند لذت بردن از لحظات با عزیزان اشاره میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر برای درک و تجزیه و تحلیل، به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است در فهم برخی از استعارهها و مفاهیم انتزاعی شعر دچار مشکل شوند.
غزل ۶۰۰۴ - چون صدف تا چند پیش ابر دست افراشتن؟
چون صدف تا چند پیش ابر دست افراشتن؟
اشک حسرت را فرو خوردن، گهر پنداشتن ۱
چند پیش صبح بردن آبروی اشک و آه؟
در زمین شور تا کی تخم ریحان کاشتن؟ ۲
خیمه بیرون زن ز هستی، تا توانی چون حباب
در ته یک پیرهن با بحر صحبت داشتن ۳
تخم رنجش در زمین دوستی پاشیدن است
شکوه احباب را پوشیده در دل داشتن ۴
تا کمان آسمان در زه بود تقدیر را
از تهی مغزی است گردن چون هدف افراشتن ۵
صائب از خاک عدم شکر اگر حاصل شود
از لب جانان تمتع می توان برداشتن ۶
اشک حسرت را فرو خوردن، گهر پنداشتن ۱
چند پیش صبح بردن آبروی اشک و آه؟
در زمین شور تا کی تخم ریحان کاشتن؟ ۲
خیمه بیرون زن ز هستی، تا توانی چون حباب
در ته یک پیرهن با بحر صحبت داشتن ۳
تخم رنجش در زمین دوستی پاشیدن است
شکوه احباب را پوشیده در دل داشتن ۴
تا کمان آسمان در زه بود تقدیر را
از تهی مغزی است گردن چون هدف افراشتن ۵
صائب از خاک عدم شکر اگر حاصل شود
از لب جانان تمتع می توان برداشتن ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۰۰۳ - بر سبکروحان گران نبود بپا برخاستن
گوهر بعدی:غزل ۶۰۰۵ - نیست معشوقی همین زلف چلیپا داشتن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
