غزل ۶۰۳۶ - چند حرف آب و نان چون مردم غافل زدن؟

چند حرف آب و نان چون مردم غافل زدن؟
تا به کی بر رخنه دیوار زندان گل زدن؟ ۱

نیست جز تسلیم لنگر عالم پر شور را
دست و پا پوچ است در دریای بی ساحل زدن ۲

از تن خاکی به مردی گرد چون مجنون برآر
تا توانی دست خود بر دامن محمل زدن ۳

می شود چون رشته اشک از گره مطلق عنان
رشته امید ما را عقده مشکل زدن ۴

حاصل سنگ از درخت بی ثمر بار دل است
از تهی مغزی است حرف سخت با مدخل زدن ۵

نیست مانع از تردد وصل دریا سیل را
قطره بیش از راه می باید درین منزل زدن ۶

بهر مشتی خون که رزق خاک گردد عاقبت
دست، بی شرمی بود بر دامن قاتل زدن ۷

سبزه خوابیده را سهل است کردن پایمال
نیست از مردی به قلب دشمنان غافل زدن ۸

گر به رعنایی فشاند دامن، آزادست سرو
ورنه آسان است پشت پای بر حاصل زدن ۹

بحر را صائب نگردد مانع جوش و خروش
از خس و خاشاک سوزن بر لب ساحل زدن ۱۰